Ali Lidar’ın konuşma diliyle yazdığı bu şiirleri seviyorum; çok içten ve samimi geliyor. Bu dil kitaplara da taşınmış ve şiiri daha da halka yakınlaştırmış.
Ali Lidar’ın dünyası karmaşık ama samimi, ironik ama içten; hem gülümseten hem de düşündüren bir şiir evrenidir bu.
Şair, konuşma dilinin doğallığını koruyarak duygusal yoğunluğu yüksek imgeler kurar. Kimi zaman bir lise sırasından, kimi zaman bir apartman boşluğundan, kimi zaman da kaybedilmiş bir aşkın içinden seslenir. Onun dizelerinde hüzün, mizahla karışır; melankoli bile sıcak bir tebessüm taşır.
Kitap boyunca aşk, yalnızlık, kayıplar, şehir ve gençlik gibi temalar iç içe geçer. Ama Lidar, hiçbir duyguyu abartılı bir lirizme boğmaz; aksine, her duyguyu “bizden biri”nin göz hizasından anlatır. Şiirleri süslü değildir ama derindir; gösterişli değildir ama sahicidir.
İyi okumalar.