Bitmesini asla kabullenemeyeceğim kitaplardan biri. Zihnim silinip silinip , tekrar okusaydım bu muhteşem yapıtı. Bazen bir korku bedenimi sarıveriyor, ya bir daha böyle güzel kitaplar bulamazsak, bir sabah uyandığımızda kitaplar yok olsa...
Hayatın gerçeklerini güzel ve sade bir dille anlatan bir kitaptı. Her yaşta kitlenin okuyunca anlayabileceği bir tarz, dili sade ve hoş. En hoş tarafı da anlattığı hikaye. Yazarın genel yazım şekli galiba bir olay anlatıcısı ve bir gizem şeklinde, çünkü "Kardeşimin hikayesi" kitabında da yazar dışında bir anlatan var gibiydi ve kitapta merak uyandıran bir sır var bu sırra ulaşma isteği uyandırıyor okuyucuda. Bundada aynı tarz.
Her türlü hayat gerçeklerini göz önüne seriyor yazar. Maya'nın kendini keşfi olarakta yorumlanabilir bence. Maya'nın normal hayatı ilk başta anlatılıyor. Eşinden ayrı, çocuğuyla birlikte yoğun bir hayatta sürüklenen bir kadın karakterimizin üniversitede görevlendirdiği bir işte, başına geçenleri anlatıyor. Aslında yaşadığı hayatın ya da hayatında temelini oluşturan hayatların tek düze olmadığını, her evin bir hikayesinin olduğunu ve bizler anlatılanları bildiğimizi, anlatılmayan hikayelerinde denizlerin altına gömülmüş binlerce hayat olduğunu bizlere öğretiyor kitap. Kitapta kadın karakterimizin , cinsiyetinde yaşadığı zorluğu da bizlere hatırlatmadan geçmiyor yazar.
Hem insanoğlunun yaptığı kötülükleri hem de iyiliklerini aynı satırlarda denk gelebilirsiniz, yazarın bunu bilerek yapığını düşünüyorum. Kötü ve iyinin her zaman var olacağını, hayatın sadece birinden ibaret olmadığını , karşınıza her türden insanların çıkacağını hissettiriyor.
Şu an dile getirilmemiş çok söz var, nasıl dile getireceğimi bilemediğim çok karmakarışık duygular var ama artık incelemenin sonuna geleceğim, sadece kitabın son kısmı aklımı karıştırmıştı her şey bir hayal ürünü müydü? Sonda Azrail'in , Maya'ya söylediği sözler kitaba hangi yönü vermişti?
Serenad 
Zülfü Livaneli
Serenad Zülfü Livaneli
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.