8/10
·277 syf.··
2025 2. kitabı
·
11 günde okudu
·
Okunma: 06 Şubat 2025 00:00
Uzun zamandır beni derinden etkileyen bir kitap okumamıştım. Bu nedenle "Unufak" üzerinden yıllar geçse de unutulmayacak! Toplumsal ve bireysel travmaların titizlikle işlendiği bir eser olmuş. Benim de travmalarımın tetiklendiği bir dönemde olduğum için kitabın zamanlaması çok anlamlı oldu. Zor günümde desteğim kitaplar... Devranyanların Anadolu'nun bir şehrinde başlayan hikayeleri, Istanbul'da geçse de Almanya'ya ve Amerika'ya da uzanıyor. Göç ve toplumsal acı ne şekilde olursa olsun sonraki nesillere aktarılan bir genetik miras gibi, sadece bu durumu yaşayanların anlayabileceği bir gizli nişan gibi akıllarda ve yüreklerde kalıyor. Ben kitapta bambaşka hayatlar beklerken aslında aynılığımızı gördüm. İnsan olmanın hikayeleri benzerdi aslında. Rober Koptaş'ı Yesayan Salondaki yayınlarından tanıyordum. İyi ki o yayınları yapmış ve bu kitabı yazmış. Emeklerine sağlık Beni etkileyen çok fazla yer oldu ama içimin cız ettiği bölümü alıntılıyarak gönderiyi noktalıyorum. Okuyacak olanlara keyifli okumalar diliyorum. "O gün babası, Kevork'u T`den bir saat uzaktaki Uluçınar istasyonunda trenden indirdi. Vagonun basamaklarından atlayıp istasyon șefliğine doğru yürüdüler. Oğlunu omzundan tutuyor, kaçmasından korkarcasına sıkıca bastırıyordu. Posbıyıklı istasyon gõrevlisine bir șeyler soyledi. Adam başıyla işaret etti, "Meydanda otomobiller var, git ama çok uzatma tren beş dakika bekleyecek," dedi. Kevork adamın cakalı üniformasındaki altın rengi düğmelerden birinin eksik olduğunu fark etti. Kendini düşüp kaybolmuş, yerine dikilmemiș bir düğme gibi hissetti." "Onu hiç öyle görmemiștim, bir daha da görmedim zaten, içindeki bütün can çekilmiş gibiydi. Benim hayatım işte o gün kaydı dedi. Bir düğme lafı etti. lstasyon görevlisinin düğmesi mi eksikmiş, ne. Bir düğme kadar değer vermişler ona, fazlasını değil. Diyor diyor bunu diyordu. Çocuk gibi iç çeke çeke ağladı. Etraftaki masalardan bakacaklar diye huzursuz oluyordum. Çok gururluydu normalde, biri bizim masaya bakacak olsa hemen hır çıkarırdı. O gün umurunda değildi sanki."
UnufakRober Koptaş · İletişim Yayınları · 2024127 okunma
·
222 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.