Yüzeyde bir “teselli arayışı” gibi görünüyor, özünde ise insanın kendi içini onarma çabasını anlatıyor.İnsanın kendiyle barışması ne zordur.Dağınıklığımıza huzur arar. Bu eser; kelimelerle sükûneti, kırılmış ruhları ve sabrın ince çizgisinde yürüyen bir insanın içsel yolculuğunu anlatıyor.Derviş, aslında bir karakterden ziyade insanın iç sesi, her şeyin ortasında yorgun ama hâlâ inanan yanı.Duayla, bir kırgınlıkla, bazen bir kabullenişle konuşur. Teselli dediği şeyde aslında biriktirdiği kelimeler her biri bir izdir.Her kırılmada bir örneklerle hikmet, her acıda bir anlam arar.Bazı cümleler dua gibi, bazıları ise içli bir dost sohbeti