Öncelikle seni yargıladıgım icin özür dilerim Eve. kitabin ilk yarisina kadar hareketlerini tam olarak mantigima oturtamamistim ve bu yuzden anlam verememistim sana. ama son 60-70 sayfaya geldigimde ve kitabi bitirdigimde sana karsi yanlis hisler besledigimi fark ettim. Zaten hayata zor baslamistin ve hedeflerin icin elindeki şartlari kullanarak kendine bi kariyer olusturmaya calistin, sevmek sevilmek istedin ve bunu elde edince de insanlar tarafindan yargilanmak ötelileştirilme korkusu yasadin. Sevdiklerinle beraber bir aile kurdun ama ellerinde onlarin dagilisini, onlari kaybedisine sahit oldum. bunlari yasadigin icin cok uzgunum. bu kitabin beni duygulandirmayacagini dusunmustum ama yine yanilmisim, seni suan bulundugum dönemle eleştirdim. Senin cozum yollarin bana uyuyor mu hayir, ben oyle adim atar miydim hayir. lakin ben sen degilim, o yuzden tek soyleyecegim umarim son yillarini bi nebze mutlu yasamissindir. (karakterle vedalastim ama hissel olarak vedaslasmam biraz zaman alabilir) harry, celia, john, connor umarim siz de mutlu sona kavusmussunuzdur.
biraz bu kitabi sindirip yazarin diger kitaplarini okuyacagim simdilik hoscakalin
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.