Sıradan bir adamın epik hikayesi
Osman, romanın merkezinde olsa da, yan karakterler –eşi, çocukları, akrabaları– eşit derecede canlı. Tunç, psikolojik portrelerde usta; her karakterin iç dünyasını, diyaloglar ve anılarla açığa vurur. Osman'ın sessizliği, aslında bastırılmış bir öfke ve hüzündür. Yazar, onu yargılamaz; empatiyle sunar. Bu, romanın en etkileyici yanı: Okuyucu, Osman'ı tanıyormuş gibi hisseder ve kendi ailesinin hikâyelerini hatırlar. Bence okumaya değer. Keyifli okumalar dilerim.
·
784 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.