İçinde bulunduğu dönemin çok ötesinde yaşayan akıl ve mantığın olmazsa olmazini kavrayan Rabelais, dogmayı, dönemin eğitim anlayışını ve özellikle kilisenin yobaz tutucu anlayışını red etmekle birlikte yerden yere vuruyor. Kendi eleştirisini zevk, insan bedeni ve doyumsuzluğu üzerinden çok güzel naklediyor. Eseri okurken bir an o dönemde yaşadığınızı ve Rabel okuduğunuzu hayal edin.
Yusuf Kamil Paşa'nın şu sözü akıllara gelir: Sûretâ nakl-i hikâyet görünür. Lâkin erbâbına hikmet görünür.