Merhaba kitap dostlarım
Bugün yine kalbime dokunan bir hikâyeyle geldim… #UyumadanÖnceTuttuğumDilek serisinin 3. kitabını okurken bir kez daha @anitafelipova ’nın o duygu yüklü kalemine hayran kaldım.Her sayfasında farklı duygular yaşadım bazen içim ısındı,bazen gözlerim doldu.Ozan’ın hikâyesi yüreğime kazındı diyebilirim.Her ne kadar bazı anlarda ona kızsam da yaşadığı her şeyi iliklerime kadar hissettim.Bahar’a gelince…ah Bahar!Ne kadar değişmiş ama o kırılmış tarafı hâlâ orada, sessizce sızlıyor.Onunla birlikte ben de yaralarımı sardım sanki.Seri boyunca defalarca sinirlendim,güldüm,ağladım ama sonunda içime güzel bir huzur yerleşti.Gerçekten bu kitap kırgnınıkların da bir gün ışığa çıkabileceğini hatırlattı bana.Bu kitabı bitirdiğimde içimde sıcacık bir his kaldı…Bahar ve Ozan sonunda sadece kendileri oldular; tüm kırgınlıklara,geçmişin ağırlığına rağmen birbirlerine sarılışları o kadar gerçek o kadar dokunaklıydı ki sayfaları kapatırken gözlerim doldu.Oktay ve Ozan’ın yüzleşmesi, Bahar’ın yeniden nefes alışı derken kalbim defalarca sıkıştı ama sonunda o huzuru buldum. Lale ve Levent’in tatlı diyalogları ise hikâyeye renk kattı yüzümde güzel bir tebessüm bıraktı.İlk iki kitapta içimi burkan o acı yerini bu kez umut ve sevince bıraktı.Sanki karakterlerle birlikte ben de nefes aldım,ben de iyileştim
@anitafelipova ’nın kalemi yine duyguların tam kalbinden vuruyodu.Her kelimesi,her sahnesi içtenlikle yazılmış güzel bir kikayeydi.Şimdi tek dileğim 4. kitapta bu güzel yolculuğun bizi nereye götüreceğini görmek.Türü seven herkese yürekten tavsiye ediyorum bu seri yalnızca okunmuyor,yaşanıyor da...Kalemine yüreğine sağlık @anitafelipova
Ümmü Gülsümüsyayinevi
bibliyofil okuur