Bu kitapta, bir insanın kendini aşma çabasını değil, o çabanın nasıl bir yalnızlığa dönüştüğünü hissettim. Martin’in içindeki ateş önce hayranlıkla, sonra inatla, en sonunda da sessizlikle yanıyor.
Yoksul bir denizcinin, okuma ve yazma tutkusu üzerinden kendi dünyasını kurma mücadelesi, bana insanın kendi elleriyle kendine ne kadar yük olabileceğini düşündürdü.
Martin, bilgiyi ve başarıyı ararken aslında ruhunu da o uğurda tüketiyor. Toplumun dışına çıktıkça daha çok “kendisi” oluyor ama bir yandan da kimseyle tam olarak buluşamıyor.
En çok şu hissi bıraktı bende:
İnsan bazen zirveye tırmandığını sanarken aslında yalnızlığın en yüksek noktasına ulaşır.
Kitabın dili ağır değil ama düşünceleri derin.
Martin’in gözünden bakınca başarı da aşk da bambaşka bir anlam kazanıyor ve sonunda anlıyorsun, insanın en büyük savaşı dünyayla değil, kendi içiyle.
·
252 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.