Bilmeden incittim seni ey mâhım,
Gönlünü kırdım, soldu sabahlarım;
Ne hükmün varsa, yârim hak ettim,
Affet beni… sensin gönlümün ilhamı.
Sen gidince viran kaldı aşk bahçem,
Düştü gönlüme ahın, sardı bir elem;
Bir senle açardı bahtımın pervazı,
Sensiz daralır dünya ey güzel mâhım.
Gel ey yârim, yokluğun çöktü sineme,
Küllerim rüzgâr oldu her bir kelâmına;
Bir “affet” de, hayat dönsün tekrar rûhuma—
Zemherî kışlar bitsin, varalım aşkın muradına.
Geceler içimde en derin yaramdır,
Her nefes yokluğun içimde figandır;
Yârim, verdiğin hükmün canımdır,
Kaderime sinen o güzel adındır.
İster kabul et, ister yâr, reddet beni,
Aşkınla mühürledim kalbimin defterini;
Yoluna serdim ömrümün baharını,
Affınla dirilt artık ölgün hâlimi.
·
63 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.