EKSİK ÖYKÜ-İSMAİL DEMİRTAŞ 127 sayfa
Öncelikle değerli yazarımıza teşekkür ederek başlamak istiyorum.Adıma imzalı olarak gönderdiği bu kitabının ve diğer roman,şiir kitaplarının çok anlamlı bir telif hakkı var.Kendisi de öğretmen olan yazarımız 
İsmail Demirtaş ,tüm kitaplarının telif hakkı gelirlerini “Köy Çocuklarının Eğitimine Destek” amaçlı kullanarak çok değerli bir misyonu görev edinmiş.Değerli öğretmenime defalarca teşekkür ediyorum.Çocuklarımız geleceğimiz…Bazı çocuklarımız daha değerli ve önemli bana göre.Şehir hayatından ve imkanlarından uzak köy çocuklarımızın eşit haklara sahip olması ve okuması hele de kız çocuklarının okuması çok çok önemli…
Herkesin hayatında eksik kalmış bir öykü vardır…Yarım kalmış aşklar ve hayaller…İçsel yalnızlık…Kendine ve çevreye yabancılaşma…Geçmiş ve pişmanlıklar…Özlem….Kayıp yıllar…Kalabalıklar içindeki yalnızlıklar…Hepsini anlatan bir kitap olmuş 
Eksik Öykü …Yazarımızın dili sade,akıcı,derin.Anlatımda sakin bir melankoli var.Satırların içinde kayboluyorsunuz,adeta içine çekiyor sizi sayfalar ve okurken kendi hayatınızın eksik kalmış yönlerini düşünüyorsunuz.
Kitap karakterlerimiz isimsiz…Onları ister öyle kabul edin ister siz isim koyun.
Son yazdığı romanını bastırabilmek için yayınevi arayışında bulunan yazar karakterimizle emekli öğretmen karakterimizi kader İstanbul’da bir otelde ,oda arkadaşı olarak buluşturur.Yazarımız son yazdığı romanını bastırmak için yayınevi ararken yeni bir romanının yolda olduğunun farkında değildir.Yeni romanın konusu oda arkadaşı emekli öğretmenin hayatıdır.Ama ne hayat…”Hayatımı yazsam roman olur” der ya kimileri ,işte öyle bir hayat öğretmenin ki…
Şöyle anlatmaya başlar hayatını emekli öğretmenimiz;
“Güvendiğim birinin bir telefonu ile hayatım tamamen değişti.Ellerimin arasından kayıp giden bir yaşamın öyküsü işte böyle başladı…İyi bir öğretmen,iyi bir baba ,kısacası iyi bir insan…Her şey çok güzel gelişirken ve mutluyken,aptalca ve ahmakça yapılan bir davranışın suç sayıldığı ve devamında bütün iyi sıfatlarımın ,avuçlarımın arasından kayıp gitmesi.Hikâyenin özeti kısa ve öz aslında…”
…O,Son noktayı koyduğunda ,ben her şeye karşın,bitmeyen bir şeylerin olduğunu hissediyordum.
“Ne yani şimdi anlattın ve bitti mi?”
“Bugün de anlatsam yarın da anlatsam bitmeyecek.Öykü hep eksik.Hayat zor geçiyor,önüne sürekli sorunlar,zorluklar çıkıyor.Üzerine yüklediğin bu yükün ağırlığı altında yaşam mücadelesi veriyorsun.Belli bir noktada artık gücün tükeniyor.Hikâye tamamlanmıyor,eksik kalıyor.Ne yaparsan yap,eksik kalıyor.”
“Değerli öğretmenim,sana her şeyi anlatsam da yine de eksik kalan bir şeyler olacak.Çünkü benim ömrüm bir “EKSİK ÖYKÜ” olarak anılacak…”…
İsmail Demirtaş ,tüm kitaplarının telif hakkı gelirlerini “Köy Çocuklarının Eğitimine Destek” amaçlı kullanarak çok değerli bir misyonu görev edinmiş.Değerli öğretmenime defalarca teşekkür ediyorum.Çocuklarımız geleceğimiz…Bazı çocuklarımız daha değerli ve önemli bana göre.Şehir hayatından ve imkanlarından uzak köy çocuklarımızın eşit haklara sahip olması ve okuması hele de kız çocuklarının okuması çok çok önemli…
Herkesin hayatında eksik kalmış bir öykü vardır…Yarım kalmış aşklar ve hayaller…İçsel yalnızlık…Kendine ve çevreye yabancılaşma…Geçmiş ve pişmanlıklar…Özlem….Kayıp yıllar…Kalabalıklar içindeki yalnızlıklar…Hepsini anlatan bir kitap olmuş Eksik Öykü …Yazarımızın dili sade,akıcı,derin.Anlatımda sakin bir melankoli var.Satırların içinde kayboluyorsunuz,adeta içine çekiyor sizi sayfalar ve okurken kendi hayatınızın eksik kalmış yönlerini düşünüyorsunuz.
Kitap karakterlerimiz isimsiz…Onları ister öyle kabul edin ister siz isim koyun.
Son yazdığı romanını bastırabilmek için yayınevi arayışında bulunan yazar karakterimizle emekli öğretmen karakterimizi kader İstanbul’da bir otelde ,oda arkadaşı olarak buluşturur.Yazarımız son yazdığı romanını bastırmak için yayınevi ararken yeni bir romanının yolda olduğunun farkında değildir.Yeni romanın konusu oda arkadaşı emekli öğretmenin hayatıdır.Ama ne hayat…”Hayatımı yazsam roman olur” der ya kimileri ,işte öyle bir hayat öğretmenin ki…
Şöyle anlatmaya başlar hayatını emekli öğretmenimiz;
“Güvendiğim birinin bir telefonu ile hayatım tamamen değişti.Ellerimin arasından kayıp giden bir yaşamın öyküsü işte böyle başladı…İyi bir öğretmen,iyi bir baba ,kısacası iyi bir insan…Her şey çok güzel gelişirken ve mutluyken,aptalca ve ahmakça yapılan bir davranışın suç sayıldığı ve devamında bütün iyi sıfatlarımın ,avuçlarımın arasından kayıp gitmesi.Hikâyenin özeti kısa ve öz aslında…”
…O,Son noktayı koyduğunda ,ben her şeye karşın,bitmeyen bir şeylerin olduğunu hissediyordum.
“Ne yani şimdi anlattın ve bitti mi?”
“Bugün de anlatsam yarın da anlatsam bitmeyecek.Öykü hep eksik.Hayat zor geçiyor,önüne sürekli sorunlar,zorluklar çıkıyor.Üzerine yüklediğin bu yükün ağırlığı altında yaşam mücadelesi veriyorsun.Belli bir noktada artık gücün tükeniyor.Hikâye tamamlanmıyor,eksik kalıyor.Ne yaparsan yap,eksik kalıyor.”
“Değerli öğretmenim,sana her şeyi anlatsam da yine de eksik kalan bir şeyler olacak.Çünkü benim ömrüm bir “EKSİK ÖYKÜ” olarak anılacak…”…
·
398 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.