Hayatımda okuduğum en iyi aforizma kitabıydı, felsefe altyapınız olmasa bile kitabın içindeki her kelime hayatı sorgulatabilir, birçoğuda anlaşılır zaten karmaşıklık yok. Nietzsche baba yazmış harbiden.
Kitabın içinden en sevdiğim aforizmalar:
‘’İnsanı yaratmak mı tanrının büyük hatası; Tanrı’yı yaratmak mı insanın büyük hatası’’
‘’İlginç insanların hiçbiri cennette olmayacaktır’’
‘’Bazı insanlar öldükten sonra gerçekten doğarlar’’
‘’Tek ihtiyacım bir kağıt ve yazmamı sağlayacak bir kalem. Bunlarla dünyayı altüst edebilirim.’’
‘’Hayalci kendine yalan söyler, yalancı ise başkalarına.’’
‘’Umut aslında bütün kötülüklerin anasıdır çünkü insanın işkencisini uzatır.’’
‘’Herkes için geçerli olan bir ahlak sistemi temelde ahlaksızdır’’
‘’Yazar bir şey yazdığında yalnızca anlaşılmak istemez. Aynı zamanda anlaşılmamayı da ister’’
‘’Maddeyi dönüştürebilen değil, düşünceleri değiştirebilen kişi büyük kişidir.’’
‘’Tanrı öldü ama insanın içinde bulunduğu durum düşünüldüğünde, çağlar boyunca gölgesinin saklı olacağı mağralar olacaktır.’’
‘’Babanın içinde sessiz kalan, oğlunda açığa çıkar. Babaların örtük sırlarını genelde oğullarında görüyorum.’’
·
46 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.