İş yerine yaya gidip geliyordum. Kesinlikle toplu taşıma araçlarını kullanmazdım. Yürüyerek on dakikada gittiğim iş yerine araçla kırk beş dakikada ulaşabiliyordum. Toplu taşıma araçları tam bana göreydi aslında, acelesi olmayan insanların işiydi. Ancak ben yürümeyi seviyordum. Ağır adımlarla ve insanları gözlemleyerek. Farklı olaylarla karşılaşacağımdan değil, mesleğimin parçası olduğu için.
Bir anket şirketinin genel müdürüydüm. İnsanlar ve davranışları mesleğimin en önemli unsuruydu. Gerçi mesleğimin en önemli unsurlarının kağıt, kalem ve hayal gücü olduğunu sonradan öğrenecektim. Genel müdürlüğe de bunu öğrendikten sonra yükselecektim.Düzensizliğin ZaferiAdem TekdenNisan Kumru