Kitabın sonunda ne demişti o kadın? "Ağzımın tadı yerine geldi." Kitabın bende bıraktığı his tam olarak bu. Kendi içinde yaşadıklarıyla, geçmişiyle hesaplaşırken ağzının tadı kalmamış bir insanken; nasibini bulmasıyla yıllardır nasılda görememişim bunları dedirten cinsten düşünceler...
İtiraf da edeyim Selime teyzenin duyguları o kadar işledi ki, kendimi de sorgulamadım diyemem. Ne güzel kendiyle baş başa diye imrendiğim insanların yalnızlığı biraz dokundu. Ama bir telefonla "Bugün akşama birlikte yemek yapalım mı?" diyerek dokundum onlardan birine...
·
122 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.