İngiliz edebiyatının mihenk taşlarından Virginia Woolf’un (1882-1941) Dalgalar adlı eseri -roman ya da hikâye gibi kalıpların dışında olan- genellemelerin ona ilişmesine izin vermeyen, apayrı bir evren. Dalgalar, kendinizi düşüncelerin akışına bırakacağınız ve hangi kıyıya çıkacağınızı son sayfaya kadar kestiremediğiniz bir kitap.
Kitap klasik bir anlatıdan çok, içsel seslerin ve zamanın dalga dalga kıyıya vurduğu bir şiir gibidir. Woolf, burada denizi sadece doğanın bir parçası değil, insan ruhunun en derin, en karmaşık halleriyle buluşan metaforik bir ayna olarak kullanır. Kitap Altı karekterin Bernard, Susan, Rhoda, Neville, Jinny ve Louis adlı karakterlerin gençliğinden yaşlılığına kadar olan dönemler eserde işlenmektedir. karakterin bilinç akışıyla örülmüş monologlarından oluşur; her biri kendi iç dünyasında yol alırken, tıpkı denizdeki dalgalar gibi hem birbirlerinden bağımsız hem de birbirine bağlıdır.
*
Roman boyunca denizin ritmi hiç susmaz; dalgalar gibi yükselir, çekilir, insanın içindeki değişimlere, kayıplara ve yeniden doğuşlara eşlik eder. Woolf, zamanı lineer değil, dalgalı bir deneyim olarak tasavvur eder. Bu yaklaşım, okuyucuya sadece olayları değil, duyguları ve düşünceleri de hissettiren eşsiz bir deneyim sunar. The Waves,(Dalgalar) bireysel kimliklerin parçalanması ve yeniden birleşmesi üzerine bir meditasyondur; her karakter kendi yalnızlığında yüzleşirken, ortak bir varoluşun içinde savrulur.
*Romanda ,Bu altı kişinin tek bir kişinin değişik yanları olduğu düşünülmüş eleştirmenlerce.
Virginia Woolf’un günlüğünde Dalgalar’a “bir özyaşamöyküsü denilebileceğini” söylemesi ise bazı eleştirmenlerin, Virginia Woolf’un kendi benliğini ortaya koyduğunu düşünmelerine neden olmuş.
**Sanırım okuduğum en karmaşık ama anlatımı en mükemmel kitaplardan biriydi.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.