Benim yorumum
Ankara’nın bir gecekondu mahallesinde köyden kente gelmiş ama tutunamamış bir ailenin dramını alatır.
Ailenin kızı Güldiyar ağladığında gözlerinden taşlar dökülmektedir. Bu olağanüstü olayı duyan herkes onu görmeye gelir. Evin avlusu her gün dolup taşmakta, herkes Güldiyar'ı ağlarken görmek istemektedir.
Gel gör ki kimse bu kızın derdinin ne olduğunu, başına ne geldiğini, neden ağladığını sormamaktadır.
Özetle bu roman toplumun şahit olduğu trajedilere “başkasının başına geldiği için” ne kadar tepkisiz kaldığından, bazı aşalık fırsatçıların her türlü mefaatten kendi paylarına düşeni bir şekilde aldıklarından ve ne yazık ki düzenin değişmediğinden bahseder.
Alıntı:
-"ağbi,dedi hıçkırıklarının arasından. biliyor musun ağbi, onu görünce benim içimdeki yeşiller dört parmak uzardı."
-“Bahriye de karmakarışık duygularla usulca onun yanına çöktü “Kızım” dedi, anne sütünden yapılmışsa bezeyen sıcacık bir sesle.”
Kitabın kapağını Yozgat eştafınca da peki bir sevilen sinemacı Nuri Bilge Ceylan tasarlamıştır. Kitabın adı Ümit Yaşar Oğuzcan’ın çok bilinen şiirinden alıntıdır.
Benim puanım 7/10
·
48 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.