Reşat Nuri Güntekin’in kitaplarını okumak ruhuma çok iyi geliyor. Türk edebiyatında baş köşeye konulacak yazarlarımızdan biri bana göre ve söylemeliyim ki ilk defa bir kitabın sonunu gözlerim dolarak bitirdim. Kitabımızın baş karakteri Zehra Zehra katı kuralları olan bir köyde öğretmen babasının hasta haberini almasıyla olaylar gelişiyor. Kitabın başlarında Zehra’ya hak verirken kitabın ilerleyen bölümlerinde babasına hak verirken buldum kendimi öyleki bu kitapta en çok babasına hak verdim diyebilirim. Çünkü bazen olayların başkaları tarafından anlatıldığı gibi bazı durumların dışarıdan göründüğü gibi olmadığını bir kez anladım. Kitap ince ve okuması kolay akıcı bir kitap okumanızı tavsiye ediyorum.
Alıntı:
Ben zannediyorum ki ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile götürmek için yalnız onun dümenini almak kafidir. Şimdi anlıyorum ki değilmiş yollar görünmez kayalarla doluymuş onlara çarpmamak lazımmış daha fenası gizli cereyanlar varmış ki insan onlara kapıldığı zaman yolun değiştiğini gittikçe uzaklaştığını fark etmezmiş ta ki kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar…
·
58 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.