Sen tomurcuklar açan bir aşkın sabahıydın,
Ben seni kucaklayan yorgun bir akşamın rüzgârı.
Ne ben sana fazlaydım ne de sen bana az,
Sadece aşkın yörüngesine farklı akıyorduk.
Bana kızma aynı gökyüzüne sığa bilirdik,
Ben kaderime sen el âlemin lafına yenildin.
Donuk bir aşkın resmi kaldı hafızamızda—
Bunu silmeye ikimiz de geç kaldık...
Aşkı korkularına değiştin,
Kendince her şeye susmayı seçtin,
Ben ağır bir gerçeğin altında ezildim.
Haklısın bazı şeyleri düşünemediğim doğru
Ve belki farkında olmadan senin günahını aldım
Özgürlüğünle ailen arasında bıraktım, üzgünüm—
Oysa ben en çok seni kırmaktan korkardım.
Sevdiğin o şarkıyı başa sarıp birlikte dinlerken,
Akan gözyaşların kalbimi paramparça ederdi.
O şarkıyı dinlerken gözyaşlarını kim silecek,
Bil ki sana olan sevgim hiç değişmeyecek.
Ve ikimiz de biliyorduk aslında:
Kaderin bazı kapıları açılınca
Bir diğerini mutlaka kapattığını.
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.