Aslında kitabın atmosferi Layala’nın enerjisi ve yazarın akıcı dili beni hemen içine çekti. Layala’yı ilk sayfalarda sevdim özgüveni, dik başlı tavrı ve iç sesinin doğallığı çok iyi yansıtılmış. Yazarın kelime seçimleri ve bazı cümle yapıları da oldukça kendine özgüydü bu yüzden okuması kolay ve keyifli bir kitaptı ama hikaye devam ettikçe her şey sıradanlaşmaya başlıyor. Gerçi zaten ilk sayfadan klişeler klişesi olan kralla kurtarıcı olarak görülen birinin evlilik bağını görüyoruz zaten ama bunun ana konu olacağını düşünmemiştim ve bu hikaye beni çok sıktı artık. Bu türde artık defalarca gördüğümüz zorunlu eşleşme kurgusu burada ekstra bir derinlik kazanmıyor. Yenilik bekliyordum ama gelmedi. Hatta öyle ki kitabın dramatik ağırlığı bu bağa yaslanınca hikâyede özgünlük hiç olmadığını anladık. Hikayede hiç bir şey özgün değil ama sıkmadan okutabiliyor yan karakterler güzel ama daha derin anlatılmasını isterdim ana karakterler güzel anlatılıyor çünkü hislerini net şekilde hissettim. Baştan sona birlikte olmayacağız birlikte olmamalıyız nasıl birlikte olacağız klişesi çok kötü işlenmişti romantik komediye döndü o kısımlardan ciddi anlamda sıkıldım ve yatacaksanız yatın ölüyo musunuz kalıyo musunuz görelim artık moduna girdim sma hala merak ettiğim bir iki şey vardı ki bunlarda sonunda taa kitabın neredeyse başlarında tahmin ettiğim şekilde sonlandı. Hepsi çok tahmin edilir ve klişeydi. Kitabın tonu bazı yerlerde etkileyici olacakken basitleşiyor ve kararsız bir ton var Bir yandan karanlık tehlikeli bir dünya kuruluyordiğer yandan romantik-mizahi sahneler araya giriyor bu aslında sevdiğimiz bir şey ama karanlık sahneler hızlı ve eh idare eder karanlığındayken romantik sahneler bazı yerlerde iyiyken bazı yerlerde çok basitti. Evrenin derinliği zayıf.
Elf kültürü büyü sistemi solgunların arka planı… Hepsi yüzeysel kaldı. Atmosfer var ama mitoloji çok ince işlenmemiş. İkinci kitapta bunları daha çok görürüz büyük ihtimalle ama sanırım çok benzerini okuduğum için ikinci kitabı okumayacağım. Ayrıca Olay örgüsü çok tekrarlı.
Kaç–yakalan–kaç–yakalan döngüsü bir süre sonra sonucunu biliyorum hissi veriyor. Yani bu türü çok okumayanlar sevebilir ben de sevmedim diyemem okuttu kendini ama sebebi yazarın yazdığı şeyleri hissettitebilmesi sanırım
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.