Bundan yaklaşık bir ay önce şöyle bir ileti paylaşmıştım:”Sadece sana kötü hissettiren şeyler yanlıştır. Kalbini rahatsız etmeyen, geceleri uykundan çalmayan, içini sıkmayan her şey doğrudur”, diye. Bu söz kahramanımız avukat olan Atticus’un yaşam felsefesiymiş gibi hissettirdi bana. Ve onun doğrultusunda yetiştirmeye çalıştığı annesiz iki çocuğu canlandı gözümün önünde.
Dönemin toplumsal eşitsizliğini, adaletsizliğini, renk(siyahi-beyaz) ayrımını, kendi içindeki çıkmazlarını; sekiz yaşındaki bir çocuğun dilinden, gözlemlerinden bir yetişkin diliyle ama çocuksu ruhuyla okuyorsunuz kitabı.
Uzun uzadıya spoiler vermek gibi bir düşüncede değilim. Akıcı ve yalın bir anlatıma sahip kitap. İlk başta Bülbülü Öldürmek başlığı bende farklı bir izlenim uyandırmıştı. Ve merakla o anı, durumu beklemiştim. Şimdi anlıyorum ki “Bülbülü Öldürmek” belkide içimizdeki vicdan, merhamet ve adaletti…
·
818 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.