Söyleyecek fazla bir şeyim hiçbir zaman olmadı.Ben de sustum.!
Yabancı;toplumsal düzenle bireyin özgürlüğü arasında ki açmazı,kişinin kendine ve topluma karşı yabancılaşmasını anlatan kült bir roman.
Duygularımızı gerçek anlamda hissettiğimiz gibi özgürce yaşamaya hakkımız yok mu?
Toplum tarafından dışlanmamak adına,kendi varoluşumuzu nasıl da kaybettik.Özgürlüğümüzü,benliğimizi hiçe sayıyoruz.
Meursault;yaşıyor ama yaşadığından bile emin değil.Hiç bir şeyi olmayan bir adam gibi görünebilir ama kendinden emindi.Hayatından ve yaklaşmakta olan ölümünden…
Okurken göz yaşlarıma hakim olamadığım bir eser oldu.
Yine ne yazsam az kalacak.Cinayetle suçlanıp annesinin cenazesinde ağlamadı diye bir insan cezalandırılırsa ne olurdu ki?
Eminin başka bir hayat istediğiniz zamanlar olmuştur.Zengin olmak,daha hızlı yüzmek,daha güzel bir yüz,daha güzel bir yaşam.Peki daha adaletli bir dünya?
Bugünü anacağınız bir hayat?Hepsi aynı şeydi.Ama biz insanlar aynı değildik…
Ona göre insanların adaleti hiçbir şeydi,Onu mahkûm edenlerin de insan olduğunu hatırladı…
•••’Eh,ne yapalım,o halde öleceğim.Başkalarından daha erken ölecektim orası aşikârdı.Ama herkesin bildiği gibi,hayat yaşamaya değmez…’
Meursault’un binde bir şansı olsaydı,bir çok şeyi yoluna koymak için yeterliydi.Umudu kesmemek gerek,insanın başına ne geleceği belli olmaz ama yine de hayat yaşamaya değer diye düşünüyorum.
Kitaplarla ve sevgiyle kalın.
”Duygularım olduğunu,iyi niyetli olduğumu göstermeye hakkım yoktu…”
”Burada durmak ya da gitmek aynı kapıya çıkıyordu…”
·
167 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.