Üzeyir Karahasanoğlundan okuduğum üçüncü kitap bu, dili okumuş olduklarımdan biraz farklı ama bu farklılık bi o kadar heyecan vericiydi.
Yani nasıl desem sanki kelimelerle yazarın hayatını okumuş gibi hissettim...
Her cümlesi kendi hayatından bir aynaydı. İçini açmış gönlünü göstermiş, bak ben böyleyim demiş.
İnsanın kendini ifade edebileceği kelimeleri seçebiliyor olması ne güzel. Ferah ama ufaktan da gri bir his kaplıyor içinizi, anlatılmak istenen ve ötesi var mı acaba diye düşünceler geliyor yazılan gibi "Her insanın farklı bir hikâyesi, her hikâyenin farklı bir güzelliği, her güzelliğin farklı bir yorumu vardır. Kendinize, kendi hikâyenize odaklanın ki içinizdeki güzellik kolayca açığa çıksın."
Ve bugün ben de -Übeyid (Üzeyir KRHSNL) okudukça içimdekileri bir bir dışarı taşırmak istediğimi fark ediyorum. Daha evvel yaşamadığım bu hisle sarmalanmışken cesaret edip- de başlıyorum yazmaya... Öneririm, okuyun
·
71 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.