kutup yıldızınız1000Kitap
Selam dostlarım
Tabii ki kendi kitabıma inceleme yazmayacağım ama burada anlatmak istediklerimi bu şekilde dile getirmek istedim. Biraz kendimden ve yazma sürecimden bahsetmek istiyorum.
Ben Begümora.
Liseden beri en büyük hayalim yazar olmaktı. Ortaokulun sonlarında gizli gizli, biraz da saçma sapan öyküler yazardım. Lisede yazdığım kısa yazılarla fark ettim ki kelimelerle kendimi çok daha iyi ifade ediyorum. Bu yüzden yazdım, yazdım ve yazdım. Ta ki bir alay konusu olup hevesim kırılana kadar.
Bir gün defterim ele geçirildi, karalandı, hatta arkasına küfürler yazıldı. O günden sonra yazmayı bıraktım. Ama o an anladım ki ben sadece yazmayı değil, kendimi de yarım bırakmıştım.
Lise üçüncü sınıfta aklıma gelen bir fikirle bir kurgu yazdım. İçimden gelen bir cesaretle edebiyat öğretmenimi ikna edip TÜBİTAK’a katıldım. O kadar heyecanlıydım ki. Tekrar yazmak bana kendimi iyi hissettiriyordu. Ders yoğunluğuma rağmen yaklaşık 100 sayfalık bir kurgu yazdım. Her şeyiyle ben ilgilenmiştim. Ve o TÜBİTAK günü… Kapakta birkaç öğrencinin ve öğretmenimizin olduğu o dosyayı sundum. (Hâlâ saklıyorum.)
O an aklımdan geçen tek bir şey vardı:
“Ben yazar olacağım ve imza günümde kendi kitabımın başında olacağım.”
İçimde bir yerlerde bu doğru gelmişti. Cesaretimi toplayıp kendin bas mantığıyla ilerleyen bir yayınevine yazdım ve beni kabul ettiler. Sadece belli bir ücret gerekiyordu. O kadar heyecanlıydım ki.
Ama maalesef yine kimse bu yolda benimle olmadı.
Öğretmenlerim “Kitap yazmak öyle kolay değil.” dedikçe içimdeki heves azaldı. Asıl sebepse yalnızlığımdı.
Pes ettim.
Yarım kaldım.
Yıllar geçti. Ben artık hayalleri ve benliği yarım kalmış bir genç kızdım. Kelimelerime bile küsmüştüm.
Üniversiteye geçince sorumluluklarım arttı, sıkıştım, kelimeler boğazımda kaldı.
Yarım kalmamın üzerinden yıllar geçti. Bir gün bir büyüğümle dertleşirken bana şunu sordu:
“Neden yazmayı denemiyorsun?”
İçimdeki kırıkları ancak yazarak atlatabileceğimi biliyordum ama hâlâ kırgındım.
“Yazmalısın.” dedi ve o gece hemen kalemimi ve kâğıdımı aldım.
Saatlerce yazdım. Ellerim acıyana kadar yazdım. Gözyaşlarım sayfaları ıslatana kadar yazdım.
O an dedim ki: “Ben şu an gerçek oldum. Tam oldum.”
Bundan bir sene önce, “Şöyle olsa nasıl olurdu?” diyerek başladım. Sonra “Peki ya sonra?” dedim ve yazmaya devam ettim. Bir baktım, beş sayfa olmuş.
“Küçük hayalleri olan Begüm için yeniden dene.” dedim kendime.
Bu kez farklıydı. Artık yalnız değildim. İlk kelimemde beni tebrik eden dostlarım ve hayat arkadaşım vardı.
Yazdım.
Sonra düşündüm: “Bu romana hangi isim yakışır?”
Ve buldum. Noktalı Virgül.
Noktalı virgül dövmesi, intihar ve ağır depresyonla mücadele eden kişiler için bir farkındalık simgesiydi.
Her şey mükemmel gitmedi elbette. Bazen silmeyi düşündüm, bazen aylarca yazmadım. Bazen kendimi sorguladım, bazen gurur duydum. İlk başta Aurora’nın hikayesini kimseyle paylaşmak istemedim ama son cümleyi yazdığımda şunu söyledim:
“Aurora’nın hikayesini anlatmam lazım.”
Ve benim için zorlu bir yolculuk başladı: yayınevleri.
Ülkemizde çoğu zaman sadece yazarın kim olduğuna, ne kadar takipçisi bulunduğuna bakılıyor. Bu süreç benim için en sancılı dönemdi.
Ama içten bir yerde hep “Olacak.” diyordum.
Sonunda umudumu kaybetmek gibi bir hata yaptım. Erkek arkadaşıma “Pes ediyorum.” dedim. Elimi tuttu, “Başaracaksın.” dedi.
Ve beklemediğim bir anda bir yayınevi beni kabul etti. O anki mutluluğum tarif edilemezdi. O sözleşmeye attığım imza, hayatımın en güzel imzasıydı.
Kitabım çıkana kadar hem başka bir işte çalıştım hem kendi hayatımla mücadele ettim. Çok yıprandım, sağlık sorunları yaşadım ama her zaman tek bir şeye bağlandım: Noktalı Virgül’e kavuşmak.
Amacım para kazanmak değildi. Ben sadece insanlara dokunmak ve hayalinin peşinden giden bir genç kızın hikayesini yaşatmak istedim.
Şimdi ise Noktalı Virgül ellerimde.
On yılın hayali ve bir yılın emeği.
Kitabımı seversiniz ya da sevmezsiniz, bunu bilemem ama Aurora’yı anlamanızı çok isterim.
Çünkü ben artık kendi benliğimi buldum.
Bu kitap, lisede zorbalığa uğrayıp yazmaya küsen, ilk kurgusunu yazarken yalnız kaldığı için hayallerinden vazgeçen Begüm için.
Eğer sizi tamamlayan bir hobiniz varsa, onu asla bırakmayın.
Yarım kalmayın.
Hayallerinizden vazgeçmeyin.
Ve bu süreçte yanımda olan, bana güç veren dostlarıma teşekkür ederim.
Kutup yıldızınız hiç sönmesin,pusulanız sizi daima doğru kaplere götürsün.
İyi ki varsınız.
··
2 +1'leme
·4.523 Gösterim
14 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bugün fırsatım olmadığı için okuyamadım Begüm'üm. Ama yarın fırsat bulursam ilk işim okumak olacak yazını. Ama şunu çok iyi biliyorum: Sen en iyilerini hak ediyorsun. En kısa zamanda kitabını okumaya çalışacağım. Yıldızın daima parlasın! 🥹🫶🏻🫂
begümora
Gönderi Sahibi
güzelim benim çok teşekkür ederim 🤍🫂✨ pusulan ise seni hep doğru kalplere götürsün🫶🏾
çoook güzel yazmışsın okurken çok duygulandım. umarım bir daha seni yazmaya küstürenlerle karşılaşmazsın, yazmayı asla bırakma. umarım her şey senin için daha hayırlı ve güzel, dilediğince olur 💗💗 okurun bol ve kaliteli olsun. anlatmak istediklerin çok anlamlı bu yorumu yazarken bile tekrar tekrar okudum. tekrardan hayırlı olsunn, sağlıcakla kal 💖💖🫂🫂
begümora
Gönderi Sahibi
bazen bana yazar olmazsın diyen öğretmenlerimin yüzüne çarpmak istiyorum ama bir yetişkinim sömanakanks şaka bir yana güzel düşüncen için çok teşekkür ederim 🤍🤍kendine çok dikkat et ve hep mutlu ol🫂
Her zorlu süreçten sonra tekrardan yazmayı başarmanız takdire şayan bir durum. Ayrıca, bence yazarlık, zorlu ve yalnız olmayı göze alabilmek demektir; bu aynı zamanda çok zorlu bir süreçtir. Olumlu ve olumsuz her eleştiriye hazır olmak gerekiyor. Olumsuz eleştiriler üzecek, olumlu eleştiriler sevindirecek; ama unutmamak gerekiyor ki her görüş, gelişmek ve daha iyi yazmak yönünde verilen bir armağandır. Okurunuz bol, yolunuz açık olsun.
begümora
Gönderi Sahibi
Yazarlık gerçekten de yalnız bir yolculuk olabiliyor, haklısınız. Ben her eleştirinin beni geliştireceğine inanıyorum. Bu yüzden olumsuz eleştirilerde dediğiniz gibi armağan. Güzel düşünceleriniz için çok teşekkür ederim.
Reklam
Begüm merhaba,
Öncelikle kitabın için tebrikler. Henüz okumadım fakat okunacaklar listemde yerini aldı.
Sanırım yolun başındasın. Henüz ilk adımlarını atıyorsun yazarlık kariyerinde. Affına sığınıp, bir büyüğün, belki bir abin olarak tek bir tavsiyede bulunayım;
Hayallerinden hiç bir zaman vazgeçme. Seni bu yolda sevenler kadar sevmeyenler, destekleyenler kadar engelleyenler olacak. Hayallerini gerçekleştirirken hep "daha iyi nasıl yazabilirim" i ara.
Kendin olmaya, ve bizlere "Aferin Begüm, tebrikler" dedirtecek kurgular yazmaya devam et.
Sevgiler.
begümora
Gönderi Sahibi
Evet daha yolun başındayım ama dediğiniz gibi daha ne kadar iyi yapabilirim? sorusu hep aklımda. ve haklısınız bu yolda önüme taş koyanlar olsa bile üstünden atlayacağım. Güzel düşünceleriniz ve desteğiniz için çok teşekkür ederim.Noktalı Virgül içinde şimdiden iyi okumalar. 🙏🏻✨
Kelimelerin o kadar içten ki; Tüm o yazım sürecin, yaşadığın zorluklar, çektiğin yalnızlıklar hepsi hem çok acı hem de çok değerli. Ve burada böyle bir şeyi, yıllarca başından geçenleri tek tek yazman da ayrı güzel. Yazmak ve en nihayetinde bir kitap çıkarabilmek, onu yayınlatabilmek gerçekten çok zor bir süreç. Elbette ki henüz kendim öyle bir deneyim yaşamadım henüz ama ben de kendi hikayelerini yazan bir insanım ve çevrenin baskısı, olumsuz yorumları, bütün o "Asla başaramazsın" ları ve elbetteki bu süreçteki yalnızlık yakından tanıdığım durumlar. Buradan ilerisini yani profesyonel olarak bu işi yapmanın da az çok nasıl ilerleyebilecegini, ne tür sorunlarla karşılaşılabileceğini tahmin edebiliyor insan. Kesinlikle çok zor. Ama ben buradaki pek çok insanın seni anlayabileceğini düşünüyorum çünkü genel olarak hepimizin ortak zevki okumak ve büyük bir çoğunluğunun da yazmak. Yani senin yanındayız ve hem kendi hikayeni başarıyla yayınlayabildigin hem de bu şekilde içini bizlere döktüğün için teşekkür ederim. 
Noktalı Virgül 'ü de kesinlikle en yakın zamanda okumak istiyorum çünkü sen içimdeki o merak hissini ve okuma arzusunu uyandırmayı başardın.
Noktalı Virgül 'ü de kesinlikle en yakın zamanda okumak istiyorum çünkü sen içimdeki o merak hissini ve okuma arzusunu uyandırmayı başardın.begümora
Gönderi Sahibi
İnsanlar, buz dağının görünmeyen kısmını bilmeden yorum yapmaya bayılıyor. “Yazar olman için şunu yapmalısın, bunu yapmalısın” diye durmadan konuşuyorlar. Oysa sadece ruhumuza iyi geleni, kalpten yazmayı seçemez miyiz? Bu engebeli süreçte bazen kan dökülür, bazen gözyaşı… Bazen de mutluluk filizlenir. Ben, senin ve bizim gibi hayalleri olan herkesin bu yolda güçle ilerleyeceğine inanıyorum. Kimse olmasa bile seni desteklediğimi unutma. Güzel düşüncelerin için gerçekten çok teşekkür ederim, iyi ki varsın.Aurora ile tanışacağım için ayrıca çok heyecanlıyım. Umarım onu anlayabilirim. Tüm hayallerin gerçeğe dönüşsün. 💛🫂