Öksüz ve yetim büyüdüğüm bu hayat yolunda, bütün manevi değerlerimi yitirmiştim.
Darmadağın olmuş zihnimle Allah'ı unutmuş, ateizmle yatıyor, deizmle kalkıyordum.
Öyle ki hiç durmadan varlığımı sorguluyordum:
"Ben kimim?"
"Nereden geldim? Nereye gidiyorum?"
"Bu hayatın anlamı ne?"
"Gerçekten bu âlemin bir yaratıcısı var mı?"
Artık şüpheler ve çelişkiler rüzgârının önünde kurumuş bir yaprak gibi savruluyordum.
Tam pes ettiğim anda karşıma çıkmıştı, o esrarengiz adam...
Sanki efsunlu bir kalem, gözyaşıyla yoğrulmuş hayat hikâyemi yeniden yazıyordu.
...Arka kapaktan
·
229 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.