Orhan Kemal'in ağlayarak yazdığı kitabı ağlayarak okumak yerine, yer yer çok sinirlenerek okudum. Gerçekten sinirlerimize hakim olmak mümkün değildi. En çok kızdığım kişi de Nazan oldu.
Kitabın dili ve anlatımı ne kadar güçlü olsa da konusunu beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Pek bana hitap etmedi. Ayrıca burdan herkese şöyle seslenmek istiyorum "Size yapılmasını istemeyeceğiniz bir şeyi lütfen siz bir başkasına yapmayın, yaşatmayın. Ayrıca her duyduğunuza da körü körüne inanmayın."
Nazan'ın yapmadığı suçu kabullenip, yıllarca hapiste kalması, sonraya kötü yolları düşmüş olmasına kaynanası ve eşi sebep olmuş olabilir ama burda en büyük etken kendisi. Bence hiçbir kadın, anne olduğu konumu suçsuzken bırakıp gitmemeli. Gidiyorsa suçludur ve başına gelecek olan her şeyden sorumludur... Ben bir anne olsam ne olursa olsun asla çocuğumu bırakıp başka bir şehre gitmeyi bırakın başka bir mahalleye gitmezdim.
·
355 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.