Bu sıralar bir güruh peyda oldu. Kimi selefî, kimi hadis inkârcısı, kimiyse nereye koysan oraya yakışmaz aklıevvel tipler… Kesip biçiyorlar, “kâfirler” diye ahkâm kesiyorlar. Peki bu dinden böyle hemen çıkıp gidilir mi?
Evvela şuna bakalım: Bu dine nasıl girilir? Kalp ile tasdik, dil ile ikrar gerekir. Neyi? Kelime-i Şehadet’i:
اَشْهَدُ اَنْ لاَ اِلٰهَ اِلاَّ اللّٰهُ وَاَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ
“Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlüh.”
Ne diyoruz? “Ben şahitlik ederim ki Allah’tan başka ilâh yoktur ve yine şahitlik ederim ki Hz. Muhammed O’nun kulu ve Resûlüdür.”
Şimdi ben bunu tasdik ettim, kalbimde de imanım var. Sorgulamalarım, hatalarım ve günahlarım inancımı mı çalıyor?
“İmana giren çıkmaz” demiyorum. Ancak ortada türlü itirazlar kopuyor: Ona hoca dedin kâfir oldun, Allah dostu dedin kâfir oldun, ölüye Kur’an okudun kâfir oldun, oy verdin kâfir oldun… Peki iki cihan serveri Efendimiz nasıl biat aldı? İnsanları nasıl İslam’a kabul etti? Hatta münafık olanları Cebrail (a.s.) bildirdi; ona rağmen onları kovalamadı…
Bu saydığım itirazların her birinin cevabı vardır; oturulur, konuşulur. İnanç temelleri tartışılır. Ama kimseyi kâfir etmez! Usulsüz gidilen yol, ilim yolu dahi olsa kimseyi ihya etmez.
Bu kardeşlerimizin sorunu şudur: Kendilerine olan güvenleri, önceki âlimleri dinlememeye götürmüş; Ehl-i sünnetin çizdiği usulleri kendi hevâlarında öğütmüşlerdir. Ez cümle, işin içinde ajanlık ve ikirciklik çıkarma gibi gayeler yoksa bu kardeşlerimize diyeceğimiz şudur: Ehl-i sünnet çizgisindeki usullerle bu dini anlamaya, hayret etmeye çalışmaları gerekir. Yoksa bildiklerinin, yanıldıklarına yetmediğini anlamaları zor değildir.
Selam ve dua ile…
·
686 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
