Kitabın ana karakteri "Mahmud" idealist gazeteci ve Kemalist profiliyle karşımıza çıksa da; bana göre "İbrahim" karakteri etkileyici ve vurucu (kendi içindeki derin sorgulama ve çatışmaları) özgün yapısıyla dikkate şayandır.
Aslında eserdeki çok sayıda insancıklar, olay örgüsünü ve eserdeki soyut çıkarımları destekleyecek derinlik ve niteliktedir.
Yazar, olay akışı içinde, birdenbire farklı zaman ve dönemlere ani geçişler, geri dönüşlerle, tıpkı sinema kadrajı misali okuyucuya çarpıcı mesajlar vermekte.
Dil ve anlatım tekniği olağanüstü...
Şu cümleye bakar mısınız? << Çinli Şükrü bulaşık suyu gülümsemesini, Abduş'un üstüne başına döküyor.>>
Alıntıdan anlaşılacağı gibi, Attilâ İlhan şairliğinin etkisi ve yoğunluğunu, romanlarında fazlasıyla yaşatmakta
çok aşikâr.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.