dili basit ve anlaşılırdı. betimlemeleri kolaylıkla zihnimde tasvir edebildim. özellikle kamelyaların suya birer birer düşüp suyun üstünde kıpkırmızı bir görüntü oluşturdukları bölümü sanki izlemiş gibiyim. ancak kitabın konusu biraz havada kalmış gibi geldi bana. yani evet bir resim yapmak için çıktığı yolculukta aradığı nüansı bulmasıyla bitiyor ama insani diğer duygulardan kendini soyutlayışını da kabullenemediğin için daha somut bir son bekledim sanırım. hislerini daha fazla görmezden gelemediğini, nami'ye aşık oluşundan birçok eser çıkardığını falan okumak beni daha tatmin ederdi sanırım.
veya nami'nin intihar etmesi ve hayalindeki o suyun üzerinde öylece duran kızı canlı görmenin beklediği hissi uyandırmamasına değinilmesini falan bekledim sanırım.
güzeldi ama mutlaka okunmalı diyemem.
'ikimizin arasında karmadan doğan ince bir ip vardı ve şiirin bir bölümünü de gerçekten yaşamıştık. karma da ipin ince olmasından rahatsız değildi. her şeyden önce sadece bir ip değildi. gökyüzünün içinden geçen gökkuşağının, tarla boyunca çöken sisin ve çiy tanelerinin üstünde parıldayan örümceklerin ipiydi. koparmaya çalışınca hemen kopardı ve her şeyi gölgede bırakacak kadar güzeldi. peki ya fırsatını bulur ve tıpkı bir su kuyusunun ipi gibi kalınlaşıp sertleşirse? böyle bir tehlike yoktu. ben bir ressamdım. o da sıradan bir kız değildi.'
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.