Bugün size Taht Oyunları ilk kitabını anlatacağım. Spoiler içeriyor!
Bu kitap aslında bana tek bir şeyi gösterdi: Herkesin bir gerçeği, herkesin bir savaş nedeni var.
Hikâye Westeros denen bir dünyada geçiyor. Burada mevsimler bile yıllarca sürebiliyor. Kuzeyin soğuğunda yaşayan Stark ailesi; dürüstlükleriyle, onurlarıyla biliniyorlar. İşte ben de bu hikâyeyi onların gözünden tanımaya başlıyorum diyebilirim.
Kitabın başında Bran’ın kuleden düşmesi var. Herkes bunun bir kaza olduğunu sanıyor ama gerçek çok daha karanlık:
Bran aslında Cersei ile Jaime’yi (kardeşler) uygunsuz bir anda görüyor.
Jaime de “çocuk konuşmasın” diye onu itiyor.
Burada hikâyenin tonunun tamamen değiştiğini hissettim. Ned sarayda bir dedektif gibi dolaşmaya başlıyor. Eski Kral Eli’nin neden öldüğünü araştırıyor. Ne kadar derine inerse o kadar tehlikeli bir şey ortaya çıkıyor:
Cersei’nin üç çocuğu da Robert’ın değil, Jaime’nin.
Açıkçası ben bu bölümde “Tamam… Buradan sonra hiçbir şey düzelmez.” dedim. Çünkü Ned bütün gerçeği bilmesine rağmen, yine de onuruyla davranmaya çalışıyor. Saray ise onurlu insanları sevmiyor.
Kitap sadece Westeros’ta geçmiyor. Uzak diyarlarda Daenerys diye bir kız var; başta çok kırılgan, korkutulan biri. Ama zamanla gücünü buluyor. Drogo’nun ölümü, sonra ejderhaların doğuşu… Açıkçası benim en sevdiğim dönüşüm buydu. Çünkü Daenerys: “Gücü kendim yaratırım.” diyebilen tek karakterlerden biri. Ejderhaların yumurtadan çıktığı an, kitabın fantastik dünyasının da gerçek anlamda başladığı an oluyor.
Ve en sonunda Ned Stark idam ediliyor.
Ned’in ölümü beni gerçekten şaşırttı çünkü alıştığımız çoğu hikâyede “iyi” karakterler ölmez.
Ama burada anlıyoruz ki:
Bu dünyada hiç kimse güvende değil.
Taht oyunlarında ya kazanırsın ya ölürsün.
Robb Stark’ın kuzeyde “Kral” ilan edilmesi ve Daenerys’in ejderhalarla yeni bir sayfa açması… Kitap tam burada büyük bir savaşın başlayacağı mesajını vererek bitiyor. Heyecanla ikinci kitaba geçmek istiyorum, harika bir kitaptı!
·
108 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.