"Romanlar tarihi belgeler değildir ne de olsa; onlar sadece insan kalbine nasıl gidileceğini belirler" demiş yazar kitabın sonundaki not bölümünde. Bu kitap için yazılabilecek en güzel cümle gailba bu.
Dominik Cumhuriyeti'nde "Mirabal Kardeşler" var imiş. Bundan 65 sene önce ülkede yaklaşık 30 yıl hüküm süren bir diktatör tarafından katledilmişler. Bu olayı kitap sayesinde öğrendim. Benim ayıbım..kitabı gördüğümde ne anlatıyor diye bakayım dedim doğal olarak.İlgimi çekti hikaye. İnternetten tarama yaptığımda zaten bir sürü yazı/ video vs. çıktı.
Malum her gün bir öncekini aratmayacak kötülükte haberle karşılaşıyoruz. Edebiyat da biraz da dünyanın tüm gerçekliğinden sığındığımız bir liman. İlk gördüğümde kitabın olayı gerçekliğiyle anlattığını sandım. Öyle değilmiş. Böyle bir olayı tüm gerçekliğiyle okumayı da benim yüreğim kaldırmazdı zaten. Yine de kayıtsız kalamadım.
Yazar kitabın sonunda bu kitabı yazma hikayesini ve Mirabal ailesiyle bağlantısını anlatıyor.Başta biyografi mi yazsam diye düşünmüş ama sonra vazgeçmiş. Ailenin hikayesini kendi hayal dünyasına göre kurgulamış. Mirabal kardeşler yüceltilip ulaşılması zor insanlar olarak yansıtılmamış. İçimizden biri gibiler. Kitabın bu kadar etkileyici olması da bu yüzden bence.
Bir de bu kitabın çok sağlam bir matematiği olduğunu söylemeliyim. Bize hikayeyi bütün kardeşler anlatıyor ama öyle dümdüz değıl. Hepsi kendince anlatıyor. Her biri bir başka dünya. Her bir anlatıdan biz okuyucular parçaları birleştirebiliyoruz.
Öyle işte. Söylenecek çok çok şey var. Üzerinde uzun uzun konuşulacak bir kitap.
·
89 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.