Toplumsal olarak birbirimizi taklit ettiğimiz ve iyiyi kötüyü ayırt etmeksizin alıştığımız tüm saplantılı, abartılı haz duygularını nasıl da ruhumuzda besleyip büyüttüğümüzü gözler önüne seriyor.
Dorian, insanların güzellik algısına fazlasıyla hitap eden, bedensel olarak herkesi büyüleyen bir güzelliğe sahipti. Öylesine güzel ve kusursuzdu ki günahları ve kötülükleri bedenine değil, suretine yansıyan portresine işliyordu. Kibir onun bizzat içindeydi güzelliğini korumak isterken çevresini kötüleştiriyordu..
Ve Dorian, herkes gibi bir gün yaşlanacağını biliyordu; gençlik onun için her şeydi. Bir gün arkadaşının onu resmettiği portreye bakarken, hep oradaki gibi kusursuz kalmayı diledi ve dileği gerçek oldu. Yaş almasına rağmen güzelliği ve gençliği değişmedi; fakat portresi çürümeye başladı. Günahlarının yansıması, portredeki suretinde beliriyordu.
Kitap çok anlamlı; en ilgi çekici yanı ise portrenin yaşlanıp Dorian’ın genç kalması. Bu, sanki hepimizin içinde gizlice taşıdığı bir istek. Ancak gerçekler, hiçbir zaman güzelliği affetmez…
·
80 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.