Karamazov kardeşler Dostoyevski‘nin ölümünden sonra yayınlanan kitabı. Bu kitap için yazdıklarımın en iyisi demiş Dostoyevski. Romanda baba katilliği üzerinden çok derin konulara değinilmiş. 1850’de Rusya’da yaşanmış ilyiski cinayetinden ilham alınmış. Yazar Sibirya’da sürgündeyken haberi gazetelerde okuyor ve baba oğul çatışmasını işliyor. Roman Fiyodor Pavloviç ve çocukları ile arasında yaşanan çatışmaları anlatıyor. Çocukların her biri yazarın iç dünyasının farklı bir yönünü temsil etmeye çalışmış. Fiyıdor Pavloviç bencil, kendinden başkasını düşünmeyen, kadınlarla düşüp kalkan bir insan. Alyoşa, Ivan,Dimitri bir de gayrimeşru olduğu söylenilen Smerdyakov adında 4 oğlu var.
Fyodor Pavloviç, vurdumduymazlığıyla sadece çocuklarının hayatını değil, onların ruhlarının biçimini de belirler.
Oğulları ise dört farklı tepkiyi temsil eder:
Dmitri → Tutku, öfke ve babaya karşı nefret
İvan → Akıl, isyan ve Tanrı’ya meydan okuyan bir düşünce
Alyoşa → İnanç, merhamet ve bağışlayıcılık
Smerdyakov → Bastırılmışlık, dışlanmışlık ve karanlık bir kader
Hepsinin ortak noktası şudur:
Bir baba, oğullarının kaderini çizer; ama her oğul da onun günahlarını taşır.
Karamazov ailesi, baba-oğul çatışmasını sadece anlatmaz — insanın içindeki kötülüğün ve iyiliğin nasıl nesilden nesle aktarıldığını gözler önüne serer.
Kitabın ilk bölümlerinde karakterleri oturtmak çok zordu. Kimin kim olduğunu çözmek zorlandım. Ama ilerleyen sayfalarda her şeyi yerli yerine oturdu yazarım vermek istediği mesaj açık ve netti .
Böyle şahane bir kitabı okumanızı tavsiye ederim. Çünkü okurken sayfalar arasında kayboluyorsunuz.

·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.