Aşk, insanı kendinden alır;
sonunda geriye sadece Hak kalır
Bu kitabın özü şudur:
Aşk, kulun Hakk’a yürüdüğü en uzun ve en içli yoldur.
Hallâc-ı Mansûr ise bu yolun ateşten kapılarından geçerek, benliğini eriten, varlığını Hakk’ın varlığına teslim eden bir yolcudur.
Onun “Enel Hak” sözü bir iddia değil,
kendinden geçişin, benliği terk edişin, Hakk’ta yok oluşun fısıltısıdır.
Bu eser bize şunu öğretir:
Hakikate giden yol, kalbin kendi içindeki karanlığı yakmasıyla başlar.
Aşk, insanı önce yıkar, sonra yeniden kurar.
Hakk’a yaklaşan kişi, halktan uzaklaşır; halkın anlayamadığı bir sır olur.
En büyük miraç, göklere değil; insanın kendi iç âlemine yaptığı yolculuktur.
Hallâc’ın idamı bile bir son degildir
çünkü sevenler ölmez,
aşkla yananlar kül olmaz—Hakk’ın nurunda devam eder.
Kitap der ki:
> “Aşk, insanı kendinden alır;
sonunda geriye sadece Hak kalır.”
İşte “Aşkın Miracı”nın ana fikri budur:
İnsan, aşk ile Hakk’a yaklaşır; Hakk’a yaklaştıkça insandan geçer.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.