#kitapyorumu
Mahi – Tuğba Atıcı Coşar
Selam aşkımm Bugün o çok sevdiğim serinin 2. kitabıyla geldimm.
Konusu:
Ali Asaf artık Mahinev’e karşı hissettiklerini saklamıyor. Tam “artık her şey yoluna giriyor” derken, kendini koca bir çıkmazın ortasında buluyor.
Mahinev ise yıllar sonra o beklediği karşılığı alıyor, tamamlandığını hissediyor… taa ki en güvendiği yerden darbe yiyene kadar.
Şimdi öncelikle... serinin tasarımlarına bayıldım. O defter detayları falan, aşırı güzel düşünülmüş.
Zaten karakterlerle öyle bağ kurdum ki okurken her şeye dahil gibiyim.
Ama uyarıyorum: Bu kitap fena ağlatıyor. Okurken mendil alın yanınıza benden söylemesi
Geçmiş sahneleri okumak çok hoşuma gitti, hiç sıkmadı aksine daha çok içine çekti.
Ama o meşhur sahne… hani herkesin darmaduman olduğu… ben orada resmen dağıldım. Ne olacağını az çok tahmin ettim ama yine de çok fenaydım. Mahi’nin yaşadığı o acı, o kadar güzel aktarılmış ki kalbimde hissettim. Normalde "azıcık sürünsün Asaf" derdim ama o da o kadar doluymuş ki... sustum valla. Onu da suçlayamıyorun ki İki taraf da yeterince yandı zaten, artık mutlu olsunlar…
Mahi ve Asaf’ın birbirine dayanamadığı sahneler… çok güzeldi. Asaf’ın Mahi’ye ağız alışlanlığıyla “yavrum.” Demesi falan..bitmişim ben ya Asaf’ın pes etmeyip sürekli Mahi’nin peşinden gitmesi kalbimi kazandı ya. Hatasını bilse de söyleyemese de çabalamayı hiç bırakmadı
Ve Mahi’nin Lina ile olan sahneleri... pamuk gibi yaptı içimi
Sonda bırakılan o mektup yok mu… okurken dedim “ben bu kalple daha fazlasınıkaldıramam.” İnanılmaz duygusaldı gerçekten ya kitap.
Yine olaylı bir yerde bitti kitap tabii, 3. kitap hemen gelsin LÜTFEN. Artık biraz huzur görelim şu çiftten
Bu seriyi cidden tüm kalbimle öneriyorum. Aşkla, acıyla, mücadeleyle dolu. Okumayan çok şey kaçırır.
Kesinlikle başlamalısınız
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.