Her nasip vaktine esirmiş.
Seyir, hayatımda bazı şeylerin üst üste ters gittiği, kendimi sorguladığım bir dönemde elime geçti. Kitabın bana sürekli sorduğu şu soru içimde yankılandı: “Seyir eden misin, seyreden mi?” Bu soru, yaşadığım sıkışmışlığın aslında geçici olduğunu ve harekete geçmem gerektiğini gösterdi. Bunu da ilk olarak kendimi sevmekle ve kurban rolünden çıkmakla yapabileceğimi fark etmemi sağladı.
En çok etkilendiğim cümle “Her nasip vaktine esirdir.” oldu. Bu söz bana şunu hissettirdi: Başıma gelen olumsuzluklar kalıcı değil; zamanı gelince yerini daha güzel şeylere bırakacak. Bunu da yine ben yapacağım olumsuzluklardan sıyrılarak kendimin farkında olarak.
Seyir’i okurken, kaybettiğimi düşündüğüm enerjimin ve gücümün aslında içimde durduğunu fark ettim. Kendimi gerçekleştirme isteğimin hep orada olduğunu, sadece yaşadıklarım yüzünden gölgelendiğini anladım.
Seyir, bana hayatın durduğu yerde durmadığını; benim için hâlâ daha iyi, daha umutlu ihtimallerin olduğunu hatırlattı. Teşekkür ederim Piraye
·
184 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.