Psikolojinin derin Vadilerindeİnsan ve Duygular
İster karakter işleyişi olsun, ister olay, zaman ya da mekân örgüsü olsun - her yönüyle kusursuz bir eser okudum.
İlk 200 sayfada Cathy ve Charles’ın akılalmaz, kan dondurucu eylemlerine tanık oluyoruz. Bazı sahneler öyle ağırdı ki, boğulacak gibi oldum; hatta iki gün ara vermek zorunda kaldım. Zamanla olaya dahil olan Samuel Hamilton, Lee, Cal, Aron ve Abra gibi karakterler ile onların arasında geçen tekrarsız diyaloglar, eseri bambaşka bir seviyeye taşıyor.
Steinbeck, okudukça olayların altında yatan psikolojik nedenleri görüp anlamamıza imkân veriyor. Gürül gürül akan bir kurgu sunmaktan çok, ortamın ve karakterlerin psikolojik haritasını çiziyor. Neredeyse tüm karakterlerle içsel bir bağ kurmak mümkün.
Cathy, kusursuz şekilde inşa edilmiş bir karakterdir. Erkekleri şehvet duygusuyla baş-başa bırakan bir aynadır Cathy. İlk başlarda dehşet ve tiksinti uyandıran bu meleksi görünümlü canavar, zamanla herkesi kendine meftun eder, okuru bile..
Samuel Hamilton ve Lee ise adeta dostluktan öte birer insanlık timsalidir. Zaptiye amirinin dediği gibi “Chang-chong”, yani o “ufak Çinli” Lee, romanın bilge figürüdür. Onunla geçen diyalogları büyük bir keyifle okudum.
Ama eserde en çok sevdiğim karakter Cal oldu. Cal, kendini arayan bir ruh. İçindeki karanlığı gördü ve bundan rahatsızlık duydu. Karanlığını aydınlatmak için hep bir ışık aradı.
Cennetin Doğusu, okurun kalbine “timshel” fısıldayan bir eser: “İstersen yenebilirsin.” Her birimizin içinde hem Cathy’nin gölgesi hem de Cal’in ışığı var: hangisini büyütmeyi seçtiğimize bağlı...
Her zaman kitapla kalın.
·
144 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.