Seneca Devlet adamı ve filozofluğunun yanı sıra Roma tarihinin en önemli söylev ustalarından ve tragedya yazarlarından biridir. Stoa öğretilerini içeren çok sayıda düşünce metni, mektup ve tragedya yazmıştır.
Tanrısal öngörü isimli eserinde diğer eserlerinde de olduğu gibi döneminde yaşamış kişilerle konuşur Seneca. Bu bağlamda stoa felsefesinin genel öğretilerini kabul edip bu felsefeye sonsuz inanç besleyen Lucilius ile konuşur eserinde. Lucilius ona şöyle sorar: ''Dünyamızı tanrısal öngörü yönetiyorsa neden hala iyi insanların başına bazı kötülükler geliyor?''
Fakat Seneca onu reddeder.''İyi insanın başına hiçbir kötülük gelmez, karşıtlar birbirine karışmaz.'' der. Nasıl gökyüzünden düşen şiddetli yağmurlar denizin tadını değiştirmezse felaketler de cesur insanların ruhlarını altüst edemezler. Çünkü der, ruh kendi konumunda kalır ve her ne olursa onu kendi rengine döndürür. Çünkü ruh bütün dış şeylerden daha güçlüdür.
Seneca’nın bahsettiği somut olarak bir kötü olayın iyi insanın başına gelmemesi değildir. Gelebilir… Fakat iyi insan onu felaket olarak değil de bir deneme olarak sayar. Zorluklardan ve güçlüklerden korkup kaçmaz, yazgıdan yakınmaz başına gelen denemelerden daha iyi bir insan olarak çıkar. Çünkü “neye katlandığı değil nasıl katlandığı önemlidir.”
Kitapta; zorlukların iyi insanların başına geldiğini,- zorluklar kaşsısında insanların sınırlarını zorlaması gerektiğini ve insanı olgunlaştıran şeylerin onun yaraları olduğunu özelikle vurguluyor.
Tanrı'nın iyi insanlara birçok keder, ıstırap, acı verdiğini buna zıt olaraktan kötülerin ise dünyada ödüllendirildiğini ve bunun asıl nedeninden bahsetmiştir.
Ayrıca insandaki iyi erdemlerin meydana çıkabilmesi için ;hastalık, yoksulluk ve kayıpların yaşanması gerektiğine inanmıştır.
Zorlukların seçilmiş ve soylu insanlara dünyada sınanmak için verildiğini savunuyor.
Kitap toplamda 6 bölümden ve 100 sayfadan oluşmaktadır.
Keyifli okumalar dilerim.
·
1 +1'leme
·2.230 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
