Puan vermedi·126 syf.····Okunma: 23 Kasım 2025 01:58 Bir tükenişin romanı diyebiliriz bu hikâyeye. Warter’ın
zamanla bir aşk uğruna tükenişi birinin intihar psikolojisini çok iyi anlıyoruz. Bu kitap çıktığı ilk zamanlarda okuyanları intihara sürüklediği için yasaklanmış. Okurken o içsel çöküş ve umudun, yaşam sevincinin zamanla nasıl çürüdüğüüğünü çok iyi anlıyoruz hatta okurken Gothe’nin bu kitabı yazıp nasıl intihar etmediğini sıkça düşündüm. Warter’ı bu melankoli sürükleyen Lotte’ye duyduğu aşk olsa da sonunu getiren, onun çürümesine sebep olan yalnızlık duygusu, dünyada en büyük acıyı sadece kendisinin yaşadığı fikri onu kendi sonuna yavaş yavaş götürüyor.  Yalnız olmadığını bilmek, hiç bilmediğimiz bir yerlerde bizimle aynı duyguları yaşayanların olduğunu hissetmek zindanlara sürüklenmiş ruhumuza cılız titrek bir alev tutuyor Warter bu alevi hissedemedi bu yüzden önce ruhunu öldürdü sonra da bedenini…
Bu da geçer diyebilmek ruhun en büyük şifası…