Jean-Louis Fournier'den okuduğum ikinci anlatı kitabı "Nereye Gidiyoruz Baba".. Daha önce "Tek Yalnız Ben Değildim" kitabını okumuştum ve bütün kitaplarını okuma kararı almıştım. "İyiki böyle bir karar almışım" dedirtti bana kitap..
Kitap, iki engelli çocuğa sahip olmanın getirdiği zorlukları, acıları, hayal kırıklıklarını çok samimi bir şekilde "kara mizah" anlatımıyla anlatıyor.
Klişeleşmiş bir söz ama demeden geçemeyeceğim. "Önce sağlık, sonra sonrası" Her sayfasında sahip olduğum değerlere sonsuz kere şükrettirdi bu kitap bana.. Böyle çocuklara sahip olan aileler için de dualar ettirdi..
Yürekten tavsiye ettiğim kitaba notum 10/10
Sizinle bir film izleyemeyeceğim. Sizinle tartışamayacağım. Sizinle susmayacağım. Ama sizi seviyorum. Belki de bu yeterli değildir..
Ben iyi bir baba değilim. Bir peygamber sabrına sahip değilim. Bazen sizden nefret ediyorum. Bunu bilmenizi isterdim..
Sana nasıl gülmeyi öğretebilirim ki, sen zaten gülüyorsun, ama içten değil..
Hayat bir sürü yokuş. Benim çocuklarımın yokuşları ise çok daha dik..
Biz, hayatı olduğu gibi kabul etmeyi öğrenemedik. Sizler ise hayatı, onu sorgulamadan kabul ettiniz..
Sizler, başkalarının göremediği bir dünyada yaşıyorsunuz. Belki de orası daha iyi bir yerdir..
#jeanlouisfournier #nereyegidiyoruzbaba #yapıkrediyayınları #beyceli #mehmetaçar #kitaplarındünyası #kitapalıntısı #kasımokumaları #okudumbi̇tti̇
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.