Bugün sizlere, suskunluklarının içinden yeniden doğmayı bilen her güçlü kadının kendini bulacağı bir kitap ile geldim. 
Halise bahalı ’nın kaleme aldığı “İndigo” daha ilk sayfalarda çocukluğunuzu sessizce yanınıza çağırıyor; unutulmuş kokular, anılar, kırgınlıklar bir gölge gibi beliriyor. Ardından toplumun size yıllar içinde yüklediği tüm kimlikler — anne, evlat, eş, dost, çalışan, sorumluluk sahibi kadın… — birer birer ortaya çıkıyor ve etrafınızı usulca sarıyor. Sanki hayatınız boyunca taşıdığınız her rol yeniden hatırlanıyor ama bu kez daha berrak, daha dürüst bir yerden. Kitabı okurken Satırlar arasında kendi hayatımdan kesitler eşlik etti bana; bazı anlarda okuduğum değil, yaşadığım şeylerle yüzleşiyor gibi hissettim.
Fakat asıl dönüşüm, kitabın son sayfalarında kendini gösteriyor. Çünkü oraya geldiğinizde fark ediyorsunuz ki bütün o roller sessizce geri çekilmiş ve geriye yalnızca siz kalmışsınız. Hiçbir tanımın içine sıkışmadan, hiçbir beklentinin ağırlığını taşımadan, sadece kendiniz… İçinizde bir yerde hep var olduğunu bildiğiniz ama çoğu zaman sesini duymaya cesaret edemediğiniz o saf hâl.
İndigo, işte tam da bu yolculuğu anlatıyor: çatlaklardan, aynalardan, gölgelerden ve köklerden geçerek insanın kendi özüne ulaşma serüvenini. Bazen sarsıcı, bazen huzurlu, ama her sayfasında gerçek bir iç sesle karşılaşma ihtimali saklı. Bu yüzden kitap, özellikle kendine dönmek isteyen, “Ben kimim?” sorusunu yeniden sormaya hazır olan kadınlar için hem iyileştirici hem de farkındalık dolu bir okuma deneyimi sunuyor.
Kısacası, bu kitap sadece okunmuyor; insanın içinde yavaş yavaş yankı buluyor. Ve bittiğinde, içinizdeki o derin sessizlikte kendi renginizi fark ettiğiniz bir an bırakıyor. Yazarımızın yüreğine sağlık. İyilikle ve kitapla kalın.
Halise bahalı ’nın kaleme aldığı “İndigo” daha ilk sayfalarda çocukluğunuzu sessizce yanınıza çağırıyor; unutulmuş kokular, anılar, kırgınlıklar bir gölge gibi beliriyor. Ardından toplumun size yıllar içinde yüklediği tüm kimlikler — anne, evlat, eş, dost, çalışan, sorumluluk sahibi kadın… — birer birer ortaya çıkıyor ve etrafınızı usulca sarıyor. Sanki hayatınız boyunca taşıdığınız her rol yeniden hatırlanıyor ama bu kez daha berrak, daha dürüst bir yerden. Kitabı okurken Satırlar arasında kendi hayatımdan kesitler eşlik etti bana; bazı anlarda okuduğum değil, yaşadığım şeylerle yüzleşiyor gibi hissettim.
Fakat asıl dönüşüm, kitabın son sayfalarında kendini gösteriyor. Çünkü oraya geldiğinizde fark ediyorsunuz ki bütün o roller sessizce geri çekilmiş ve geriye yalnızca siz kalmışsınız. Hiçbir tanımın içine sıkışmadan, hiçbir beklentinin ağırlığını taşımadan, sadece kendiniz… İçinizde bir yerde hep var olduğunu bildiğiniz ama çoğu zaman sesini duymaya cesaret edemediğiniz o saf hâl.
İndigo, işte tam da bu yolculuğu anlatıyor: çatlaklardan, aynalardan, gölgelerden ve köklerden geçerek insanın kendi özüne ulaşma serüvenini. Bazen sarsıcı, bazen huzurlu, ama her sayfasında gerçek bir iç sesle karşılaşma ihtimali saklı. Bu yüzden kitap, özellikle kendine dönmek isteyen, “Ben kimim?” sorusunu yeniden sormaya hazır olan kadınlar için hem iyileştirici hem de farkındalık dolu bir okuma deneyimi sunuyor.
Kısacası, bu kitap sadece okunmuyor; insanın içinde yavaş yavaş yankı buluyor. Ve bittiğinde, içinizdeki o derin sessizlikte kendi renginizi fark ettiğiniz bir an bırakıyor. Yazarımızın yüreğine sağlık. İyilikle ve kitapla kalın.
··
111 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.