Bugün Ahmet Ümit’in ilk dönem eserlerinden birinin yorumuyla geldim. Çok uzun zamandır listemde olan ve tabi ki bir türlü sıra gelmeyen kitaplardan biriydi. Bu yıl yeni kitap almamaya direndiğim bir yıl oldu. Bu direnmemde de başarılı oldum gibi Darısı önümüzdeki yıl da stok kitapları eritmeye…
Bir Ses Böler Geceyi’nde karanlıkla aydınlığın, suçla vicdanın, geçmişle şimdi arasındaki o ince çizgiyi ustalıkla aralıyor. Hikâye, ilk bakışta bir cinayetin çevresinde dönüyor gibi görünse de, aslında insan ruhunun karanlık koridorlarına açılan bir kapı. Her karakterin taşıdığı yük, her sessizliğin sakladığı sır, anlatının içine sızıp okuru adım adım içine çekiyor. Süha’nın geçmiş ile şimdi arasında gel-gitleri, yaşadığı olaylar, anılar ve iç hesaplaşmları…
Bu kısa ama yoğun hikâyede Ahmet Ümit’in sade ama derin anlatımı, okura “hakikatin sesi her zaman duyulmak ister” hissini veriyor. Roman bir polisiye olmaktan çok; inanç, adalet, korku ve insanın kendine karşı dürüst olma cesareti üzerine kurulmuş bir iç hesaplaşma.
Kısacık hacmine rağmen büyük bir vicdan yükü taşıyan bu hikâye, Ahmet Ümit’in psikolojik derinlik ve toplumsal gerçekliği harmanlama gücünü bir kez daha hatırlatıyor. Kitabın etkisi o kadar uzun sürüyor ki… Sanki o gece hâlâ devam ediyor.
Herkese keyifli okumalar
·
240 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.