Bütün mutlu aileler birbirine benzer.Her mutsuz ailenin ise kendine özgü bir mutsuzluğu vardır."(Tolstoy)
Kitabın kalbi olduğunu düşündüğüm bir çok cümle olsa da yorumuma bu alıntı ile giriş yapmak istedim.Çünkü bu kitapta çok mutsuz bir aile ile kaybolan hayatlar anlatılıyor." Şavaklar " ailesi Türkçesi "Yanmışlar"...
Bir ailenin kaderi ismine benzer mi benzer işte.Bu aile bir örneği.Bir ateş düştü mü , bu aileden geriye bir tek şey bırakıyor.Okuyabildiğimiz hikayeleri...
Kitabın ana karakteri olarak kimi yazsam bilemedim her biri o kadar etkili ki sanki birini seçsem diğerine haksızlık olacak gibi.
Paris'te geri gönderme merkezi müdürü olan Eleonore , bir gün avluda kendi halinde garip hareketler yapan bir kaçak fark eder.Çalışanlara sorduğunda bu kaçağını ne isminin ne ülkesinin bilinmediğini, bu nedenle sınırdışı edilemediğini , dilsiz ve meczup olduğunu öğrenir ve ona bir isim de takılmıştır merkezde: Suskun-84.
Eleonore, kurallara bağlı disiplinli bir müdür olduğu için tez elden bu işe bir el atar.Bu kaçağın nereden geldiğini öğrenip onu derhal ülkesine postalayacaktır.Ama işler hiç de planladığı gibi olmaz.
Kaçağın boynunda bir muska bu muskanın içinde ise bir yol duası ile bir küçük bellek bulunmaktadır.Bu bellek ile geçmişini , ailesini , sırlarını boynunda taşır Suskun-84.Daha sonra herkesin öğreneceği hikayesini...
O kadar severek ve etkilenerek okudum ki anlatamam.Kitabın sonunda beni şaşırtacak bir şey bekliyordum ama tek bir cümle ile beni ağlatacağını bilemezdim.
1980 li yıllar Türkiyesini, bir hayali, uzakta kalmış geçmişi , savaşla geçmiş zamanı , dağılan bir aileyi ve paramparça olmuş bir ömrü okuyacağınız bu hikaye sonunda üzülmemek imkansız.Böyle bir hikayeyi aşk ve vefa ile birleştirerek yansıtan yazara ve güçlü kalemine hayran olmamak da elde değil.
Kesin tavsiye ettiklerim arasında yerini aldı.Keyifli okumalar...
·
86 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.