Vicdan aynam
Sade bir çocuk romanı gibi görünse de, büyüdükçe insanın içini daha çok sızlatan, anlamı derinleşen bir eserdir. Benim için de yalnızca bir hikâye değil; sadakat, cesaret ve masumiyetin ne denli kıymetli olduğunu hatırlatan bir yansımadır.
Ferenc Molnár’ın anlattığı çocuklar, gerçek hayatta karşılaşabileceğimiz türden değilmiş gibi gelir başta. Ama sayfalar ilerledikçe onların içtenliği, arkadaşlığı sahiplenişi, küçük dünyalarında kurdukları düzen okuyucunun kalbine dokunur. En çok da Nemecsek karakteriyle… Onun sessiz fedakârlığı, haksızlıklara rağmen dimdik duruşu, dışlanmışken bile grubuna olan bağlılığı insanı hem utandırır hem duygulandırır.
Bu kitap, çocukların oyunu gibi görünen bir dünyanın aslında ne kadar ciddi, ne kadar insanca olduğunu gösterir. Büyüklere ait kavramlar olan onur, vefa, sadakat gibi değerlerin, bir çocuğun yüreğinde nasıl yaşadığını Nemecsek’le görürüz.
Pal Sokağı Çocukları, benim için sadece bir kitap değil; büyürken yanımda taşıdığım bir vicdan aynası gibi. Her okuduğumda içimde bir yerlere dokunur ve “bazı şeyler küçük yaşta öğrenilir ve hiç unutulmaz” dedirtir.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.