Leopar Desenli Şapka, anlatıcının çocukluk arkadaşı Fanny ile olan bağını ve Fanny’nin zihinsel hastalıkla giderek derinleşen mücadelesini anlatan, son derece duygusal ve sembolik bir roman. Anne Serre bu kitabı, erken yaşta kaybettiği kız kardeşinin ardından yazmış; Fanny de aslında bu kaybın sembolik bir yansıması.
Romanın merkezinde Fanny’nin yavaş yavaş hayattan kopuşu, anlatıcının onu anlamaya ve hayatta tutmaya çalışması ve sonunda kaçınılmaz bir kaybı kabullenişi var. Bu nedenle kitap, bir hikâyeden çok bir yas, sevgi ve hatırlama metni gibi okunuyor.
Serre, kısa sahneler, anı kırıntıları ve rüya-gerçek arası bir dille ilerleyerek hem Fanny’nin zihinsel dağınıklığını hem anlatıcının belirsizlik hissini yansıtıyor. Zaman çizgisi net değil, sahneler parçalı, boşluklar okura bırakılmış; bu da romanı bilinçli bir şekilde rüya gibi ve yer yer zor takip edilir kılıyor.
Kitabın en güçlü sembolü olan leopar desenli şapka, Fanny’nin hem kimliğini hem kırılganlığını hem de dış dünyaya karşı oluşturduğu koruyucu kabuğu temsil ediyor. Anlatıcı için ise Fanny’nin hafızada kalan son izlerinden biri. Ayna sahneleri, yürüyüşler, hastane görüntüleri gibi unsurlar da Fanny’nin kimlik mücadelesini, zihinsel çözülüşünü ve geri dönüşsüz kayboluşunu pekiştiriyor.
Anlatıcı ile Fanny’nin ilişkisi romantik değil; daha çok bağımlı, yoğun, çocukluktan gelen korunma ve korunma isteği üzerine kurulu bir bağ. Ancak tüm çabasına rağmen Fanny’yi kurtaramadığını kabul etmek zorunda kalıyor. Final, Fanny’nin artık fiziksel olarak olmayışını ama anlatıcının hafızasında yaşamaya devam edişini vurguluyor.
Roman, düz bir olay örgüsü bekleyenler için zorlayıcı olabilir; çünkü sembolik, içsel ve son derece duygusal bir anlatı. Bu kitabı okumanın en iyi yolu, her sahneyi “Fanny yavaş yavaş kayboluyor, anlatıcı onu tutmaya çalışıyor” duygusuyla okumak. Böyle bakınca parçalar bir araya geliyor ve kitap kendini daha net açıyor.
·
117 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.