"Sonradan kör olmadığımızı düşünüyorum, biz zaten kördük. Gördüğü halde görmeyen körler."
Yazar bu eserini bir gün bir kafede oturup siparişini beklediği sırada "ya hepimiz bir anda kör olsak" diye düşünmüş ve devam ederek ortaya çıkarıyor.. 1998 yılında da Nobel Edebiyat Ödülünü almıştır.
Kitapta satır başları, konuşma çizgileri yok, çok fazla virgül var ve düz yazı biçiminde. İlk başlarda zorluk çekmekle birlikte sonradan alışıyor insan...
Hiç tanımadığınız insanlarla ve hiç bilmediğiniz bir ülkede süt beyazı bir körlük içinde uzun bir yolculuğa çıkıyorsunuz. Öyle güçlü betimlemeler yapılmış ki, kitabı okudukça insan, gözlerini kapatıp açtığında kendisini o beyazlığın içinde gibi hissediyor. Kitabı yaşıyorsunuz resmen. Karanlık bir körlük değil, beyaz bir körlük; üstüne üstlük bulaşıcı... Ürkütücü ve dehşete düşüren olaylar zincirinde kayboluyor insan.
Kitabın okunmasını tavsiye ederim, fakat bu yayını tavsiye etmiyorum.
Huzurlu ve faydalı okumalar dilerim.
"İnsanlar arasındaki kavga öyle ya da böyle bir tür körlüktür."
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.