Aylak BeyAlıntı
Kitabın ana karakterine aylak bey diyeceğim bu incelemeyi yazarken. Ancak aylak beyin lügatındaki aylak kelimesi bizim TDK da yazan lügat ile uyuşmuyor zannımca. Kendini tanımış ve keşfetmiş bir yetişkin belki de çocukluğu hala üzerinde taşıyan bir büyük bundan emin olamadım. TDK aylak kelimesi işi olmayan boş gezen demek. Ancak bu aylak bey hayatı, kendini ve belki de bir yerde insanları anlamayı iş edinmiş kendine. Çocukluğundan belki de babasının çokça çocuk davranışdan kalan bir travmayı kendi içinde bir şekilde eritmeye çalışan bir aylak. Kim bilir belki de para denen şeyin sıkıntısı olmasaydı hepimiz birer aylak olacaktık. Ki zannımca herkes taşımıştır bir dönem bu aylak ruhu içinde. Cümleleri de zihni kadar savruktu kahramanımızın. Bir yerde kadınlara herkes gibi bakmayı tercih edip maddeleştirme yoluna gitse de bir yerde bundan uzaklaşıp aşkın kutsal ve özel çekimine kendini kaptırmaktan uzak kalamamış. Ancak kitaptaki isimlerin sadece baş harfleri ile simgelenmesi bende yarım kalmışlık hissini tetikledi. Genel olarak biten her sayfada bu hissi yaşasam da bir yanım sanki tamamlandı. Yap-boz un bir parçasını yerine koyup eksik parçayı aramaya benzedi hislerim bu kitapta. Belki bir belki iki ama kesinlikle her okunduğunda taşlar daha da net oturcak bir kitap diye düşünüyorum. Ben bu aylak adamı sevdim. Tabi benim de lügatımdaki aylak kelimesi sizin lügatınızdaki aylak kelimesi ile çelişmiyorsa.
·
294 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.