Bu kitapta Gogol’ün muazzam yazarlık yeteneğine şahit oldum. Kitap 3 ayrı hikayeden oluşuyor ve her biri kendi içinde muhteşem öyküler. Beni özellikle etkileyen novella ise ilk novella olmuştur.Normal beyinlerden geçen cümleleri yazmak da yetenek ister fakat aklını yitirmiş birinin beynin içine girmek ve onun beyninin labirentlerinden bir öykü çıkarmak ancak çok yetenekli bir yazarın işi olsa gerek. Daha önce kendisini neden okumadığıma üzüldüm. Horlanmış sıradan bir memur olan hikaye kahramanı platonik bir aşk da yaşamaktadır ve toplumsal olarak hırpalanan bir karakterdir aynı zamanda.
Aklını gün be gün yitirmek … Herkes tarafından dışlanmak … Acaba bir kişiyi toplum mu çıldırtıyor zamanla ? Toplum suçlu çıkarmasına çıkarır fakat aklını da yitirtebilir insanın. Novella sonuna doğru gözyaşlarıma hakim olamadım. Aklını kaybetmiş bir insanın çığlığı ve annesine beni koru diye yalvarması …
Burun novellası da ayrıca güzeldi.Grotesk ve absürt yaklaşımla gününün Rusya’sına gönderme yapan Gogol. Dostoyevski boşuna hepimiz Gogol’ün Paltosundan çıktık dememiş gerçekten. Palto novellası novella kahramanının yemeden içmeden para biriktirerek edindiği paltonun bir gün çalınmasını konu alıyor . Hüzün dolu bir hikaye. Neden Gogol yüzlerce kitap yazmamış dedirtti bana bu kitap
Hüzün denizinde yüzdüm okurken .
·
100 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.