Livaneli'nin kaleminden okuduğum dördüncü kitap ve ilk 3 kitabın aksine tam bir hayal kırıklığı. Kitap 68 kuşağının dönemin iktidarı ve askeri conta tarafından gördüğü muameleyi anlatarak, yazarın deyimiyle, "fırtınalarda yitip giden arkadaşlarına bir saygı duruşu" niyetiyle yazılmış ve bu yönüyle çok anlamlı olsa da olay örgüsü, karakter gelişimi, edebi derinlik çok zayıf. Ne yazık ki kitap boyunca hiçbir duygu bana geçmedi. Yazarın kendi ideolojik görüşlerini, inançlarını gözümüze sokar gibi yerli yersiz her bölüme yerleştirme çabasını çok saygısız ve sığ bulduğumu da belirtmeliyim. Nerede "Son Ada"nın ince ince işlenmiş metaforları nerede bu üslup...
Zülfü Livaneli ile dünya görüşümüz taban tabana zıt olsa da sayısını ve entelektüel duruşunu, hümanist yanını çok takdir ederdim. Bu kitabındaki bazı cümleleri bana o saldırgan ve tutucu sol cenahı anımsattı, fazlasıyla rahatsız etti.
Üzülerek belirtmeliyim ki bu denli reklamının yapılmasına değmeyecek bir kitap.
·
54 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.