(Akıllılık ve Delilik Üzerine) Spoiler içerir.
Eser, 1892 yılında yayımlanmış ve yazarın en çok tartışılan eserlerinden biridir.
Rusya'nın ücra bir kasabasındaki bakımsız bir akıl hastanesinin akıl hastalarının tutulduğu bölümü olan "Altıncı Koğuş" üzerine yazılan eserde; Dr Andrey Yefimıç, hastanenin başhekimi olup hastanenin kötü durumundan rahatsız olsa da zamanla bu durumu kanıksamıştır. Altıncı Koğuşta kalan Ivan Dmitriç ile felsefe üzerine derin sohbetler yapar. Bu durum toplumca yadırganır ve doktorunda akıl sağlığını yitirdiği düşünülür. Nihayetinde doktorda Altıncı Koğuşa yatırılır ve felç geçirerek koğuşta ölür.
Eserde toplumsal sorunlar karşısında harekete geçmek yerine felsefe yapan Rusya elit kesimi eleştirilmiştir. Altıncı Koğuş, Rusya'nın adaletsizliğini, düzensizliğini ve çürümüş bürokratik yapısını sembolize eder. Akıllılık ve delilik arasındaki o ince bilinmez tül güzel bir şekilde tasvir edilmiştir.
Eseri okuyan Lenin çok etkilenmiş ve eser hakkında "Kendimi Altıncı Koğuş'a kapatılmış gibi hissettim" demiştir.
Çehov'un doktor kimliği ise eserdeki hastane koşullarının, tıbbi ihmallerin ve bürokrasinin güzel bir şekilde okuyucaya aktarılmasına zemin hazırlamıştır.
Eser; açık dili, etkileyici konusu ve merak uyandıran olay döngüsüyle okunması gereken kitaplar arasındadır -bana göre-
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.