Susuyorum çoğu gece, ama nefesim seni çağırıyor.
Yüzünü görmesem bile kalbim her an sana akıyor.
Gitmeyi isteyen ben değildim, kader oyun oynuyor…
Bir adım atsaydın, yemin olsun koşar adım dönerdim.
Yokluğun beni yıkıyor, aklım hep sende kalıyor.
Gülüşün sanki ışık, karanlığımı darmadağın ediyor.
Aşkın gölgesi içimde adım adım büyüyor.
Rüyalarımın her kapısı sana açılıyor.
O fotoğraftaki yüzün var ya,—
Kalbime mühür gibi kazındı.
Senden kalan acı bile iyi gelir bazen,
Çünkü sevdiğini hatırlatır durmadan insana.
Bırakma ellerimi, düşerim karanlığa.
Gece bile yırtılır bu aşkın yürek sesinden.
Başım belada yine seninle, bunu biliyorsun.
Aşk değil bu artık, kadere inat bir yemin.
İçim yanıyor bazen, nefesim daralıyor sanki.
Yollarım sana çıkmıyor ama kalbim hâlâ aynı.
Sessizliğin üstüme çöküyor, geceler çok ağır.
Adın nefesimde, tutsaklık gibi—kaçışım yok artık.
Omzunda uyuduğum o an hâlâ tenimde duruyor.
Sustukların içimde kırgın bir şarkı gibi dönüyor.
Güçlü görünmeye çalışsam da içimde kıyamet kopuyor.
Sevgi kolay silinmiyor; seni susarken bile seviyorum.
Bazen yoruluyorum ama yine de ayakta dururum.
Başını koyduğun omuzum hâlâ beni arar durur.
Kalbim o anda çarptı senle aynı zamanda;
Aşk dediğin şey kolay silinmez insandan.
Bırakma ellerimi, düşerim karanlığa.
Gece yırtılır bu aşkın yürek sesinden.
Başım belada yine seninle, bunu biliyorsun.
Aşk değil bu artık, kadere inat bir yemin.